Często można spotkać się z określeniami, i obgadywaniem ludzi których znamy. Ktoś mówi „Ale ta Kaśka to plastik, jest straszna, jeszcze to kilo tapety na twarzy, ubiera się zupełnie jak lalka barbie” lub „Tomasz to straszny pozer, zawsze opowiada dużo dowcipów i zawsze twierdzi, że połowa z nich wzięła się z jego własnego doświadczenia”. Pewnie każdy z nas kojarzy takie sytuacje, gdy ktoś tak mówił w naszym towarzystwie, albo nawet gdy my sami oceniamy tak drugą osobę.

Z czego bierze się takie szybkie szufladkowanie ludzi i przylepianie im plakietek z napisem „pusty” lub „pozer”. Niektórych nie musimy nawet poznawać bliżej, aby tak o nich powiedzieć. Do określenia w ten sposób niektórych osób wystarczy nam jedno spojrzenie. Z czego to się bierze?

Zazdrość

Zwyczajna zazdrość jest uczuciem, które napawa nas negatywnymi emocjami. Niestety sytuacje z piaskownicy gdzie kolega miał lepsze zabawki od niejednego z nas, przenoszą się na coraz wyższe poziomy. Lepsza łopatka, deskorolka, ciuchy, auto, mieszkanie. Swoista rywalizacja i wyścig szczurów, napędzany obecnym stylem życia który trzyma dużo ludzi w swoim kołowrotku.

Posiłkując się przykładem powyżej. Załóżmy, że zazdrościsz Tomaszowi poczucia humoru i tego jak całe twoje towarzystwo jest nim zachwycone. Nic dziwnego, też bym był wkurzony jakby ktoś zabrał mi fuchę najbardziej lubianej osoby w grupie. Co dzieje się w takim wypadku? Jesteś zły, więc zaczynasz szukać bodźców aby poczuć się lepiej. Wmawiasz więc sobie, że doskonały humor i ciekawe życie Tomka to nic innego jak zwykłe pozerstwo, oparte na przeczytaniu kilku tekstów na necie tylko po to aby przypodobać się grupie. Tobie jest lepiej na duchu bo dałeś upust swoim negatywnym emocjom. A bogu ducha winny tomek, który nawet nie wie, że z jego powodu jesteś zdenerwowany zostaje w twojej głowie zaszufladkowany jako pozer.

Przykładów można by wymieniać wiele: kolega który dorobił się na giełdzie milionów przez zazdrość może być postrzegany jako złodziej, znajomy który zdobył ciepłą posadkę jako cfaniak i krętacz itd. itp. Co to daje? Nic.. zupełnie nic, zazdrość szkodzi tylko osobie która daje dojść do głosu takim negatywnym emocjom.

Odmienność brak tolerancji

To chyba najczęstszy i najbardziej popularny przykład szufladkowania. Jak ktoś słucha metalu i nosi długie włosy, to od razu musi być opętany i składać w ofierze koty? Może i tak, ale znam przykład takiej osoby która jednocześnie umie całkiem dobrze wytłumaczyć na zajęciach z matematyki pochodne i granice funkcji i nie mówię tutaj o studencie..

Posiłkując się przykładem z początku wpisu, Kasia lubiąca nosić białe kozaki i kilogram tapety na twarzy, przez większą część społeczeństwa będzie uznawana za pustą idiotkę. Mało kto może dopuścić do siebie myśl, że dziewczyna chce po prostu ładnie wyglądać, a styl ubierania w ten sposób jej odpowiada. Co z tego, że dziewczyna jest śliczna i chętnie być się z nią umówił. Nosi się na różowo, a to musi ją przekreślać, bo obecnie są takie trendy i byłby to tzw. obciach. No sory, ale dla mnie momentami takie rzeczy wydają się śmieszne. Jak blondynka to głupia, a cygan to zawsze złodziej?

Czasami takie uprzedzenia na tle tolerancyjności nie są zależne jedynie od nas. Bywa, że środowisko, rodzina wpaja nam złe wzorce. Katolik może być źle ukierunkowany na tolerancje religijną i z małego chłopca może stać się kibolem nienawidzącym żydów, w rozwoju którego pomogła fanatyczna babcia opacznie rozumiejąca biblię. Na szczęście po to mamy rozum, aby oceniać samemu, nie sugerować się telewizją, naukami kościoła, polityków czy kogoś innego.

Sami możemy oceniać i weryfikować, ważne aby mieć czas na wyciągnięcie wniosków. Nie oceniać nikogo po sposobie bycia, zachowania i przynależności kulturowej bądź religijnej. Czasami zdaje mi się, że ludzie niby są na coraz wyższym poziomie abstrakcji czy to uczuciowej czy naukowej. A czasami targają nimi tak przyziemne i powiedziałbym prymitywne wzorce i przekonania, że aż za przeproszeniem ‘żal mi dupę ściska’.. Serio czasami mi po prostu wstyd za znajomych którzy, potrafią w tak paskudny sposób skrzywdzić kogoś, kogo nawet nie znają.

Nasz subiektywizm

To oczywiste, że nasze wyobrażenie o innych ludziach zawsze będzie subiektywne. Bo to my oceniamy ich na podstawie tego, jak widzimy ich zachowania naszymi oczami. Nie sugeruje tutaj męczeczennictwa i upierania się na siłę o dobrych intencjach złego człowieka. Pierwsze wrażenie, jak dowodzi wiele naukowych badań jest istotne podczs poznawania nowej osoby. Jednak uważam, że trzeba starać się patrzyć na początku bez interpretacji, bo aby tak na prawdę poznać człowieka trzeba trochę więcej czasu niż jedno spojrzenie w oczy.

A jakie Ty drogi czytelniku masz doświadczenia z szufladkowaniem osób i mylną grą pozorów? Może sam byłeś / byłaś osobą którą ludzie szufladkowali bez powodu? Podziel się opinią na ten temat w komentarzach!