Nie ukrywam, że dzisiejszy wpis został zainspirowany filmem „Limitless”, znanym w polskich kinach pod tytułem „Jestem Bogiem”, który dane mi było niedawno obejrzeć. Jako, że film wyjątkowo przypadł mi do gustu, to dzisiejsza notka będzie również po części recenzją/streszczeniem filmu. W treści poniżej znajdzie się wiele powiązań i odniesień do fabuły. Ostrzegam zatem, jeżeli ktoś jeszcze filmu nie widział, a wybiera się na niego do kina, to warto przeczytanie wpisu odłożyć w czasie aby nie psuć sobie zabawy, poprzez mogące się w treści artykułu pojawić spojlery.

W dzisiejszym wpisie, posiłkuje się fragmentem książki The 4-Hour Workweek napisanej przez Timoth’iego Ferriss’a. 4-Tygodniowy tydzień pracy traktuje głównie o automatyzacji życia, geoarbitrażu czyli np. zarabianiu w USD a wydawaniu w THB(waluta w Tajlandii i życiu tam) co znacznie zwiększa status naszego życia. W książce jest poruszanych jeszcze wiele naprawdę bardzo interesujących kwestii odnośnie biznesu, realizacji marzeń itp. Lektura jak najbardziej godna polecenia. Jak tylko skończę ją czytać i znajdę moment wolnego czasu to naskrobię recenzję. Ale dzisiaj nie o tym!

Często można spotkać się z określeniami, i obgadywaniem ludzi których znamy. Ktoś mówi „Ale ta Kaśka to plastik, jest straszna, jeszcze to kilo tapety na twarzy, ubiera się zupełnie jak lalka barbie” lub „Tomasz to straszny pozer, zawsze opowiada dużo dowcipów i zawsze twierdzi, że połowa z nich wzięła się z jego własnego doświadczenia”. Pewnie każdy z nas kojarzy takie sytuacje, gdy ktoś tak mówił w naszym towarzystwie, albo nawet gdy my sami oceniamy tak drugą osobę.

Z czego bierze się takie szybkie szufladkowanie ludzi i przylepianie im plakietek z napisem „pusty” lub „pozer”. Niektórych nie musimy nawet poznawać bliżej, aby tak o nich powiedzieć. Do określenia w ten sposób niektórych osób wystarczy nam jedno spojrzenie. Z czego to się bierze?

Pisząc ten wpis, przychodzi mi do głowy wiele postaci pozytywnych jak i negatywnych, kompletnie otwartych lub zupełnie zamkniętych na czyjeś sugestię lub wskazówki. Sam nawet nie wiedziałem początkowo jaki tytuł nadać temu artykułowi. Myślę, że na początek dobrym sposobem przedstawienia o co mi tak właściwie chodzi będzie cytat mojej nauczycielki polskiego z technikum „Człowiek, może nawet 10 fakultetów mieć skończonych, a i tak słoma z butów może wystawać”.

Chodzi oczywiście o umiejętność słuchania innych, uczenia się od innych cały czas i bez względu na to czy są to dla nas nauczyciele czy uczniowie. Mając wszystkie możliwe tytuły naukowe świata możesz nauczyć się czegoś nowego od kogoś, kogo w życiu nie podejrzewałbyś o jakieś górnolotne pomysły lub wiedzę przekraczającą podstawówkę.