Co nieco o tym, jak stać się w czymś dobrym i jednocześnie dlaczego jest mało naprawdę wybitnych ludzi w konkretnych dziedzinach.

Brak determinacji = brak sukcesu.

Pewnie doskonale pamiętasz jak będąc dzieckiem uczyłeś / uczyłaś się jeździć rowerem. Niektórym zabierało to więcej czasu niż innym, wiadomo dzieci rosną rozwijają się w różnym tempie. Niektóre szybciej złapią równowagę inne będą musiały przewrócić się kilka razy więcej, zanim ich błędnik złapie balans.

Pamiętam ilekroć miałem poobijane kolana, przewracałem się co chwilę, słysząc z tyłu krzyk Taty „Na drogę się patrz nie na koło przednie!”. Baaah.. i znowu leżałem na asfalcie becząc z powodu kolejnego obtarcia. Jednak tata za każdym razem podchodził pomagał wstać i kazał próbować ponownie.

Dzisiaj wiem jak ogromną frajdę sprawia mi jazda na rowerze. Jest jednym z moich sportowych hobby, bez których ciężko mi sobie wyobrazić życie. Daje mi wytchnienie, pozwala zwiedzać, cieszyć się wiatrem we włosach i zrelaksować się oraz oderwać od wszystkiego innego. A trudy nabywania tej umiejętności? Już prawie o nich zapomniałem.

Bycie sobą, dla jednych pozerstwo, dla innych styl życia.

Dzisiaj chciałem poruszyć dość ciekawy aspekt rozwoju osobistego jakim jest ‘bycie sobą’. Czym tak na prawdę jest bycie sobą? Co chcemy powiedzieć przez to, że ktoś jest lub wręcz odwrotnie, nie jest sobą.

Czy mamy rację oceniając kogoś i jego autentyczność, czasami nawet sami nie wiedząc, czego od życia chcemy? Często słyszy się opinię innych osób na temat tego czy ktoś jest sobą czy nie. Czy udaje kogoś innego przez to, że odstaje zachowaniem od reszty lub ubiera się w specyficzny sposób.

Co tak na prawdę możemy wiedzieć o poczuciu bycia sobą drugiej osoby. Nam może się wydawać, że ktoś jest mega pozerem lub przystał do dziwnej subkultury bo nie pasował nigdzie indziej, czyli po prostu udaje, a tak na prawdę może być obecnie najprawdziwszą wersją siebie jaka mogła tylko zaistnieć.

To, że podoba się komuś styl ubierania skate, albo goth nie znaczy że nie jest sobą. Skoro odpowiada mu taki styl, to właśnie tym bardziej jest ta osoba autentyczna! Nie szufladkujmy ludzi, dlatego, że ich nie rozumiemy. Tylko Ty wiesz, czy dobrze Ci takim jakim jesteś teraz. Jeżeli nie, to jedynie ty masz władzę i chęci, aby się zmienić i dążyć do idealnego JA.

Czasami gdy jestem chory i siedzę cały dzień w domu, lub po prostu mam lenia, nie mam żadnych pilnych spraw do załatwienia i obijam się bez celu nie mogąc znaleźć sobie zajęcia. Czas mija mi tak szybko, że nie zdążę się obejrzeć a zastaje mnie ciemna noc. Też tak macie? Podejrzewam, że wiele z Was przytaknęło.

Utarło się, że czas się dłuży jak jest nudno. Tak przynajmniej było w dzieciństwie. Rozleniwione grono dzieci siedziało w cieniu dużego drzewa i rozmyślało w jaką kolejną zabawę można się pobawić. Każdy z nas na pewno był w takiej sytuacji. Siedział na murku lub ławce podpierając opartymi o kolana rękoma brodę, wykrzywiając minę w grymasie niezadowolenia z braku pomysłów na dalsze spędzenie wolnego czasu.

Nowa kategoria: Efektywna nauka.

Dzisiejszy wpis będzie krótszy od tych które zwykle prezentuje. Zazwyczaj stawiam jakiś problem lub myśl tytułową, a następnie zagłębiam się w jej analizę. Próbuje znaleźć plusy i minusy danego zagadnienia. Sprawdzić w jakim stopniu dana kwestia ma wpływ na naszą motywacje, produktywność czy rozwój osobisty.

Jednocześnie niedawno doszedłem do wniosku, że na blogu jest troszkę za mało tematów na temat szybkiego i efektywnego uczenia się. Co za tym wszystkim idzie, wpisów w tej tematyce zamierzam publikować więcej. A dzisiejszą notką zapoczątkuje kategorię ‘efektywna nauka’.

Dlaczego ludzie nie lubią czytać na komputerze? Jakie są alternatywy?

Od razu mówię, że jeszcze nie jestem żadnym specem od szybkiego czytania. Chociaż temat można powiedzieć przewijał się często i nie raz obijał o uszy, to nie interesowałem się tym bardziej. Do czasu odkrycia przeze mnie fajnego internetowego narzędzia, które pozwala znacznie przyspieszyć czytanie tekstów na monitorze.